ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΡΟΔΟΥ

Ένα από τα σύμβολα του Ασκληπιού ήταν ο όφις. Το φίδι που ακόμη και σήμερα αποτελεί το χαρακτηριστικό σύμβολο της ιατρικής και φαρμακευτικής, είναι ίσως το πλέον αντιπροσωπευτικό μεταξύ των συμβόλων του θεού Ασκληπιού. Λέγεται λοιπόν πως ο Ασκληπιός έφθασε κάποτε, στους τόπους λατρείας του μεταμορφωμένος σε φίδι. Συγκεκριμένα... διαβάζουμε στον Παυσανία: (στην περιγραφή του ιερού του Ασκληπιού στην Σικυώνα),  «…εισελθούσι δε ο θεός εστιν, ουκ έχων γένεια, χρυσού και ελέφαντος, Καλάμιδος δε έργον. Έχει δε και σκήτρον και επί της ετέρας χειρός πίτυος καρπόν της ημέρου. Φασί δε σφισιν εξ’ Επιδαύρου κομισθήναι τον θεόν επί ζύγους ημιόνων δράκοντι εικασμένον…»( Παυσανίου Ελλάδος Περιήγησις «Κορινθιακά», κεφ.10, παράγραφος 3). Όμως με την μορφή του φιδιού συναντάμε τον θεό Ασκληπιό  και σε δυο περιπτώσεις θεραπείας στην Επίδαυρο. Σε ένα  ίαμα λοιπόν διαβάζουμε  πως κάποιος ασθενής με ένα κοκήθες έλκος στο πόδι,  «με τον του ποδός δάκτυλον υπό του αγ...

Για την ανάσταση των νεκρών, στην οποία επιδιδόταν ο Ασκληπιός, αλλά και για την οποία υπήρξε η αφορμή της κεραυνοβόλησης του από τον Δία διαβάζουμε από το Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό του «Ηλίου», του Ιωαν. Δ. Πασσά: «Αλλά ως ιατρός δεν περιορίζεται να θεραπεύει τους ασθενείς. Επαναδίδει συχνά την ζωήν εις αποθανόντας, πολλών δε τα ονόματα διέσωσεν η λαϊκή παράδοσις. Με την επέμβασιν του αυτήν δυσαρεστεί τον Πλούτωνα. Και ο Ζεύς όμως δεν δέχεται την διατάραξιν της τάξεως του Σύμπαντος (Αισχύλου, «Αγαμέμνων»,1022). Κατά τον Πίνδαρο μάλιστα εξανίσταται, διότι ο Ασκληπιός ανέστησε πλούσιον νεκρόν, από την υπερβολικήν του αγάπη προς τον χρυσό- και αγανακτησμένος τον κεραυνοβολεί. Εις εκδίκησιν τότε τοξεύει και θανατώνει ο Απόλλων τους Κύκλωπες, και εγκαταλείπει επί μακρόν τον Όλυμπον. Αυτήν την περί Ασκληπιού παράδοσιν υιοθετεί και ο Παυσανίας, κατ’ άλλην όμως παράδοσιν διδάσκαλός του εις την ιατρικήν υπήρξεν ο ίδιος ο Απόλλων: « Και πολλά παρά του πατρός των εις ιατρικήν μαθόντα, προσευρείν τ...

Κείμενο από τον Καραγεωργίου Φ. Ιωάννη Φωτογραφίες από το αρχείο του Οικονομίδη Γιώργου Αν είστε σεμνότυφοι ή δεν σας «πάνε» ή δεν σας αρέσουν τα «αδιάντροπα» καλό θα ήταν να σταματήσετε εδώ και να μην προχωρήσετε περισσότερο στο διάβασμα, …. Απόκριες στο Ασκληπιείο το 1960 περίπου ..... αλλά από ότι βλέπω είσαι και εσύ Σκληπενός/ή κατά κανόνα ανάλατος αφού η νοοτροπία μας ,τα αστεία μας κατά τους γείτονες μας,(εννοώ τα χωριά ) ήταν άνοστα και ανάλατα. Αφού και ο κατά την παράδοση Δεσπότης που μας αποκάλεσε «ανάλατους» ήταν προκατειλημμένος. Το κλασικό μας παραδοσιακό τραγούδι του γάμου, που όπως οι παλαιότεροι γνωρίζουν, τραγουδιέται «εν χορό» κάπου σε ένα του σημείο ο μπροστάρης αναφωνεί : «Τις παχιές αποκριές εμοιράζασι ψωλές …………μια γριά, μα τι γριά φώναζε που μακριά , φήστε μου και με καμιά …» . Αν θέλαμε να βρεθούμε νοερά μια Κυριακή της Απόκρεω στο προπολεμικό Ασκληπιό θα βλέπαμε ότι, κάθε καλή νύφη έπρεπε να μαγειρέψει το καλύτερό της φαγητό κατά κανόνα με κρέας, και να το μ...

Του κ. Καραγεωργίου Φ. Ιωάννη Δημοσιεύουμε την ιστορία του ΖΕΡΒΟΥ από το Ασκληπιό όπως αυτή αναφέρεται στο βιβλίο του Λαογράφου Αναστασίου Βρόντη . Την εποχή εκείνη (το 1900 περίπου) ζούσε στο χωριό Ασκληπιός ένας Τούρκος Τσιλικούχος που τον λέγανε Χασάνη . Ο Χασάνης αυτός ήταν σατράπης και τύραννος αληθινός του Χωριού και αφού πήρε με το έτσι θέλω τα καλύτερα χτήματα των Ασκληπενών, τους υποχρέωνε να τα καλλιεργούν με αγκάριες. Γέροι γυναίκες, παιδιά, παλληκάρια, όλοι δούλευαν στον τύραννο αυτό κι αλοίμονο σε κείνο που έφερνε αντίσταση. Ένας χωρικός Ζερβός ονομαζόμενος, υποχρεώθηκε μια μέρα να εργαστή στα χτήματα του Χασάνη παρά τις διαμαρτυρίες του ότι είχε επείγουσα υπόθεση να μεταβή στην αγορά να φέρει φάρμακα για το άρρωστο παιδί του . Ο Ζερβός παρακαλούσε το Χασάνη να τον αφίση να τελειώση την δουλειά του και κατόπιν να του δουλέψει όσο καιρό ήθελε, Μα ο σατράπης ήταν ανένδοτος . Θέλοντας και μη ο Ζερβός έπιασε δουλειά στα χτήματα του Χασάνη αλλά αποφάσισε να τον εκδικιθή.Εκειδά ...

Το κάστρο του Ασκληπειού επιστέφει ένα λόφο ύψους 250 μέτρων στην περιοχή του ομώνυμου χω­ριού. Το όνομα του χωριού διασώζει πιθανότατα ανά­μνηση της λατρείας του Ασκληπιού. Η συγκεκριμένη θέση ονομάζεται και Κάστρο και βρίσκεται στην ενδο­χώρα σε αρκετή απόσταση από την ακτή Η οικοδόμηση του κάστρου ανάγεται στο 15ο αιώνα. Αυτής της περιόδου διακρίνονται αμυδρά δύο οικοδομικές φά­σεις: Στην πρώτη φάση οχυρώ­θηκε ο τετράγωνος πύργος, ενώ στη δεύτερη επισκευάστηκε ο πύργος της βορειοδυτικής γω­νίας. Πάνω από την πύλη εισόδου υπήρχε αφιερωτική επιγραφήστην οποία αναφέρονται τα εξής : Hoc opus factum est quondam tempore dominorum canonicorum Rodi Johannis de Terranova, Rodericus Dacri, Antonius Constantini, Iohannes Cafuri et ceterorυm 1473. Το κάστρο οικοδομήθηκε για να προστατεύσει τον οικισμό του ομώνυμου χωριού. Η στρατηγική του θέση επέτρεπε την εποπτεία μεγάλου τμήματος της ακτογραμμής και των δρόμων της ενδοχώρας, συμπεριλαμβανο­μένων εκείνων που οδηγούσα...